{"id":482,"date":"2021-04-28T17:18:10","date_gmt":"2021-04-28T15:18:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/?p=482"},"modified":"2021-04-28T17:18:10","modified_gmt":"2021-04-28T15:18:10","slug":"12-waznych-emocji-recenzja-ksiazki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/2021\/04\/28\/12-waznych-emocji-recenzja-ksiazki\/","title":{"rendered":"„12 wa\u017cnych emocji” – recenzja ksi\u0105\u017cki"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

„12 wa\u017cnych emocji” to ksi\u0105\u017ceczka, w kt\u00f3rej polscy autorzy opowiadaj\u0105 o tym, co czujemy. To praca zbiorowa pod redakcj\u0105 Beaty Horosiewicz, z ilustracjami Eluty Kidackiej. Ta pozycja od wydawnictwa Centrum Edukacji Dzieci\u0119cej<\/a>, jak wskazuje tytu\u0142, zabierze Ci\u0119 w podr\u00f3\u017c po uczuciach, z kt\u00f3rych ka\u017cde jest wa\u017cne, potrzebne i jest po prostu naturaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia.
\n<\/p>\n


\nPierwsze wra\u017cenie<\/b><\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka jest w przyjemnej kolorystyce. Ok\u0142adka zach\u0119ca do otwarcia.
\nIlustracje przedstawiaj\u0105 r\u00f3\u017cne dzieci w codziennych sytuacjach. Mamy do czynienia z dwunastoma r\u00f3\u017cnymi opowiadaniami. Ilustracje w kolejnych opowiadaniach zach\u0119caj\u0105 mnie do zg\u0142\u0119bienia tre\u015bci. Moj\u0105 uwag\u0119 przykuwaj\u0105 dzieci z nogami w gipsie. W kolejnym opowiadaniu chyba dziecko wpada do wody i babcia je ratuje. Zastanawiam si\u0119, kiedy ja si\u0119 porz\u0105dnie ba\u0142am w dzieci\u0144stwie, a w zwi\u0105zku z czym czu\u0142am zazdro\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Wracam do ok\u0142adki. Czytam kolejne emocje: duma, rado\u015b\u0107, wstyd, t\u0119sknota, strach, z\u0142o\u015b\u0107, zazdro\u015b\u0107, bezradno\u015b\u0107, smutek, zadowolenie, zaskoczenie, wsp\u00f3\u0142czucie. Czytam je ponownie. Zastanawiam si\u0119, kt\u00f3re emocje lubi\u0119, a kt\u00f3re s\u0105 dla mnie trudne. Tych trudnych wydaje si\u0119 by\u0107 wi\u0119cej. Przypominam sobie rozwa\u017cania, czy s\u0105 dobre i z\u0142e emocje. Jestem ciekawa, jak zostan\u0105 one przedstawione w tej ksi\u0105\u017cce.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jeszcze przed lektur\u0105 si\u0119gam po Porozumienie bez przemocy (M. B. Rosenberg) \u2013 \u017ar\u00f3d\u0142a, z kt\u00f3rego korzysta\u0142am, gdy uczy\u0142am si\u0119 swoich emocji. W rozdziale czwartym (Rozpoznawanie i wyra\u017canie uczu\u0107) s\u0105 dwie listy zwrot\u00f3w: co zwykle czujemy, gdy nasze potrzeby s\u0105 zaspokojone oraz gdy nie s\u0105 zaspokojone. Tych pierwszych jest oko\u0142o 100, a tych drugich jeszcze wi\u0119cej. Odnajduj\u0119 emocje z ok\u0142adki. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 znajduje si\u0119 na li\u015bcie \u201egdy nasze potrzeby nie s\u0105 zaspokojone\u201d. Jednej nie znajduj\u0119 w og\u00f3le \u2013 mianowicie wsp\u00f3\u0142czucia. Czy wsp\u00f3\u0142czucie jest emocj\u0105? Z tym pytaniem w g\u0142owie rozpoczynam czytanie\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Pierwsze koty za p\u0142oty<\/b><\/p>\n

Pierwsze opowiadanie jest o dumie. Kojarzy mi si\u0119 z historyjk\u0105 ze szkolnego podr\u0119cznika, nie do ko\u0144ca potrafi\u0119 uto\u017csami\u0107 si\u0119 z bohaterem, opowie\u015b\u0107 jest dla mnie ma\u0142o realistyczna, a dialogi sztuczne. Kolejne opowiadanie jest o wstydzie. Wydaje mi si\u0119 troch\u0119 lepsze. Wstyd jest pokazany w sytuacji wyst\u0119pu\/tremy, ale tak\u017ce w formie oskar\u017cenia: \u201ewstyd\u017a si\u0119!\u201d. Pami\u0119tam niejedn\u0105 sytuacj\u0119 z dzieci\u0144stwa, w kt\u00f3rej kto\u015b mi m\u00f3wi\u0142: \u201enie wstyd\u017a si\u0119, powiedz to\u201d. Pami\u0119tam momenty, w kt\u00f3rych naprawd\u0119 by\u0142o mi wstyd i nikomu o nich nie opowiada\u0142am. Z perspektywy osoby doros\u0142ej, brakuje mi w tej opowie\u015bci rozwini\u0119cia tematu tytu\u0142owej emocji. Z czego si\u0119 bierze i jakie my\u015bli za tym stoj\u0105. Co nam m\u00f3wi wstyd o nas samych, o naszych potrzebach?\u00a0<\/span><\/p>\n

Dwa nast\u0119pne opowiadania (o zazdro\u015bci i o rado\u015bci) bardzo przypad\u0142y mi do gustu. Oba si\u0119 czyta bardzo dobrze i szybko, a dzi\u0119ki ilustracjom do\u015bwiadczenie historii staje si\u0119 jeszcze wyra\u017aniejsze. Bardzo ucieszy\u0142o mnie, \u017ce temat zazdro\u015bci nie zosta\u0142 sprowadzony do zazdro\u015bci spowodowanej lepsz\u0105 kom\u00f3rk\u0105 lub zabawk\u0105. Uczucie zazdro\u015bci bohaterki by\u0142o mi doskonale znane, mimo \u017ce nigdy nie znalaz\u0142am si\u0119 w podobnej sytuacji. Mog\u0142am jednak spokojnie odnie\u015b\u0107 si\u0119 do swoich do\u015bwiadcze\u0144 i uto\u017csami\u0107 z postaciami. <\/span>Podobnie rado\u015b\u0107 zosta\u0142a oderwana od jej materialnego wymiaru i wida\u0107 przemian\u0119 g\u0142\u00f3wnego bohatera (doros\u0142ego), kt\u00f3ry do\u015bwiadcza \u017cyczliwo\u015bci i sympatii ze strony obcych ludzi.<\/span><\/p>\n

Opowiadanie o strachu (\u201eStrach czyli Jezioro mruga \u017c\u00f3\u0142tym okiem\u201d) rozprawia si\u0119 bardziej z dzieci\u0119cymi l\u0119kami i moim zdaniem bardziej adekwatn\u0105 nazw\u0105 by\u0142oby: \u201estrach ma wielkie oczy\u201d. Dla mnie strach jest jednak du\u017co pot\u0119\u017cniejszy i du\u017co trudniejszy. Dlatego mo\u017ce wi\u0119cej strachu odczuwa\u0142am czytaj\u0105c opowiadanie \u201eSmutek, czyli czasem nie jest \u0142atwo\u201d, w kt\u00f3rym bohater jest \u015bwiadkiem zas\u0142abni\u0119cia dziadka. To r\u00f3wnie\u017c pokazuje, \u017ce nasze do\u015bwiadczenia wywo\u0142uj\u0105 w nas cz\u0119sto pe\u0142en wachlarz emocji i ci\u0119\u017cko okre\u015bli\u0107 je tylko jednym s\u0142owem. Swoj\u0105 drog\u0105, ca\u0142kiem podoba\u0142o mi si\u0119 to opowiadanie.<\/span><\/p>\n

Najlepsze opowiadanie<\/b><\/p>\n

Opowiadanie \u2013 \u201eBezradno\u015b\u0107, czyli powiedz komu\u015b\u201d zwali\u0142o mnie z n\u00f3g. Z jednej strony obudzi\u0142y si\u0119 we mnie moje do\u015bwiadczenia z dzieci\u0144stwa, a z drugiej strony rozpatrywa\u0142am to opowiadanie z perspektywy rodzica i nauczyciela. Moim zdaniem temat k\u0142\u00f3tni i potencjalnego rozwodu rodzic\u00f3w jest niezwykle trudny, a jednocze\u015bnie bardzo wa\u017cny i coraz bardziej powszechny. Wydaje mi si\u0119, \u017ce opowiadanie mo\u017ce by\u0107 dobrym punktem wyj\u015bcia do rozmowy z dzie\u0107mi o k\u0142\u00f3tniach rodzic\u00f3w, a tak\u017ce kub\u0142em zimnej wody dla otaczaj\u0105cych takie dziecko doros\u0142ych. Jestem pod du\u017cym wra\u017ceniem uchwycenia przez autork\u0119 niuans\u00f3w wielu emocji i niezaspokojonych potrzeb (\u201ePrzesta\u0144cie na siebie skar\u017cy\u0107! Mam tylko osiem lat i kocham was oboje!\u201d).<\/span><\/p>\n

Opowiadania o zadowoleniu i o zaskoczeniu by\u0142y dla mnie ca\u0142kiem ciekawe. W kolejnej historii \u2013 o t\u0119sknocie \u2013 zabrak\u0142o mi komentarza, jak sobie mo\u017cna z ni\u0105 radzi\u0107. I w ko\u0144cu dotar\u0142am do opowiadania \u201eWsp\u00f3\u0142czucie, czyli najlepsze dro\u017cd\u017c\u00f3wki\u201d. G\u0142\u00f3wnymi bohaterami jest klasowy prymus Bartek oraz nowy, niewidomy ucze\u0144 Micha\u0142. W bajce jest kilka wa\u017cnych w\u0105tk\u00f3w \u2013 o zmianie perspektywy, o niepe\u0142nosprawno\u015bci i o odr\u00f3\u017cnieniu lito\u015bci od wsp\u00f3\u0142czucia. Mo\u017ce by\u0107 to zatem dobry punkt wyj\u015bcia do dyskusji na te tematy. Z jednej strony rozumiem zamys\u0142 pojawienia si\u0119 tematu wsp\u00f3\u0142czucia w ksi\u0105\u017cce o emocjach, a z drugiej \u2013 wci\u0105\u017c nie zgadzam si\u0119 z klasyfikacj\u0105 wsp\u00f3\u0142czucia jako emocji. Moim zdaniem jest to raczej postawa, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna przyj\u0105\u0107. W zwi\u0105zku z tym odczuwam pewien zgrzyt.<\/span><\/p>\n

Nie mo\u017cna prze\u017cywa\u0107 dok\u0142adnie tych samych emocji co inna osoba. Ale mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107, postawi\u0107 si\u0119 w sytuacji tej osoby. Postara\u0107 si\u0119 zrozumie\u0107, co ona mo\u017ce odczuwa\u0107.<\/p><\/blockquote>\n


\nOpowiadanie \u201ena deser\u201d<\/b><\/p>\n

Ostatnim opowiadaniem jest to o z\u0142o\u015bci (\u201eZ\u0142o\u015b\u0107, czyli trzask\u201d). Nie wywo\u0142a\u0142o ono u mnie g\u0142\u0119bszych przemy\u015ble\u0144, mimo to wydaje mi si\u0119 ca\u0142kiem przyjemne (o ile czytanie o z\u0142o\u015bci mo\u017ce by\u0107 przyjemne). Bajka jest kr\u00f3tka, raczej nie ma czasu na polubienie i uto\u017csamienie si\u0119 z bohaterem (o tym, co go rozz\u0142o\u015bci\u0142o czytamy dopiero pod koniec). W opowiadaniu doceniam te\u017c niedopowiedzian\u0105 zabawn\u0105 sytuacj\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n

Podsumowanie<\/b><\/p>\n

Zbi\u00f3r opowiada\u0144 o tym, co czujemy, zrobi\u0142 na mnie dobre wra\u017cenie. Bardzo podobaj\u0105 mi si\u0119 ilustracje, szczeg\u00f3lnie gdy przegl\u0105dam t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 po jakim\u015b czasie. Dzi\u0119ki nim jestem w stanie znowu spotka\u0107 tych samych bohater\u00f3w i odtworzy\u0107 bieg wydarze\u0144. Dob\u00f3r przedstawionych emocji mnie satysfakcjonuje. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce pojawi\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne perspektywy. Najbardziej doceniam te opowiadania, w kt\u00f3rych wachlarz przedstawionych emocji jest szeroki. W mojej pami\u0119ci opowiadanie o bezradno\u015bci (i metafora o \u017cukach) pozostanie pewnie jeszcze d\u0142ugo. Moim g\u0142\u00f3wnym zarzutem jest wymienienie wsp\u00f3\u0142czucia po\u015br\u00f3d innych emocji. My\u015bl\u0119 jednak, \u017ce w ferworze czytania nie jest to a\u017c tak istotne. Dzi\u0119ki temu, \u017ce opowiadanie s\u0105 niezale\u017cne, mo\u017cna je czyta\u0107 w dowolnej kolejno\u015bci, tak\u017ce wybi\u00f3rczo. Bardzo polecam t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119, szczeg\u00f3lnie jako punkt wyj\u015bcie do kolejnych rozm\u00f3w o emocjach.<\/span><\/p>\n

Dzi\u0119kujemy grupie wydawniczej Publicat S.A.\u00a0za podarowanie nam ksi\u0105\u017cki do recenzji!<\/p>\n

Autorka recenzji:
\nBarbara Rozwa\u0142ka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„12 wa\u017cnych emocji” to ksi\u0105\u017ceczka, w kt\u00f3rej polscy autorzy opowiadaj\u0105 o tym, co czujemy. To praca zbiorowa pod redakcj\u0105 Beaty Horosiewicz, z ilustracjami Eluty Kidackiej. Ta pozycja od wydawnictwa Centrum Edukacji Dzieci\u0119cej, jak wskazuje tytu\u0142, zabierze Ci\u0119 w podr\u00f3\u017c po uczuciach, z kt\u00f3rych ka\u017cde jest wa\u017cne, potrzebne i jest po prostu naturaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"author":174,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,4],"tags":[],"class_list":["post-482","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aktualnosci","category-recenzje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/482","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/users\/174"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=482"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/482\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":500,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/482\/revisions\/500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=482"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=482"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pedagog.uw.edu.pl\/sknrozwoj\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=482"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}